زمانی بود که افراد نخبه و بزرگان الگوی هر ملتی بودند و صد البته ملت ما، اسطورهای سیاسی ، نژادی، مذهبی ، ورزشی و....
روال معمول الگوبرداری بچه ها از پدر و مادر و بزرگترها بود ، ضرب المثلهای زیادی درباره این الگوگیری داشتیم.
تره به تخمش میره حسنی به بابا،
مادر رو ببین دختر را بخواه
گندم از گندم بروید جو ز جو
از کوزه همان برون تراود که در اوست
......
شرح علمی و کلاسیک مسئله بر میگردد به بحث قدیمی تاثیر نژاد و ژن از یک طرف و خانواده و جامعه از سوی دیگر بر تربیت و شخصیت فرد در آینده.
از قدیم بین دو گروه روانشناس و جامعه شناس بر سر اصالت نژاد یا جامعه جدال و بحث بوده است، این گروه شخصیت ، هویت، اخلاق ، مدیریت، اتوریتی،پیشرو یا پسرو بودن و خلاصه تمام وجود و زندگی آینده فرد به نژاد و به اصطلاح ایران باستان تخمه فرد برمیگردد، را دفاع میکرد و میکند، در مقابل گروه دوم نقش خانواده و جامعه را جامعا موثر و بی بدیل میداند در شکل گیری شخصیت و زندگی سالهای پیش رو .
همانطور که هر انسان بی طرف و متفکری میداند، هر دوی فاکتورهای بالا در شخص اثرگذارند ، ن تنها این و ن تنها آن.
ولی به نظر میرسد بحث کمی ،که در حقیقت خیلی، پیچیده تر از این باشد که با بیان یک جمله بالا غائله ختم یابد.
انسان وقتی پا ب دنیا میگذارد طبیعی است خصوصیتهایی را از پدر و مادر و اجداد خود به همراه داشته باشد، بالاخص خصوصیات فیزیکی و بدنی که جامعا ژنتیک و غیر قابل پیش بینی و تغیر است.
ولی به مرور و با گذشت سالهای اولیه و کودکی خصوصیات فرد تحت تاثیر محیط و افراد مختلف که با او ارتباط دارند قرار میگیرد و بالاخص قابلیت های اخلاقی و شخصیتی او شکل میگیرد.
تا چند سال پیش محیط تاثیر گذار بر فرد خانواده بود و مدرسه و محل و شهر زندگی.
اما با تحول عجیب و غریب ابزار و وسایل ارتباطی در زمان ما تمام دنیا و افراد مختلف در هر گوشه از جهان میتوانند بر شکل و شمایل شخصیتی یک نفر موثر باشند.
برچسب:
نویسنده: رها قاسمیپور